Menu

Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
64408

TRWAM i Radio Maryja

Gość i Niedziela

Wolne Media

Patronka

Pneumatofora

Patronką wspólnoty jest Maryja. Mówi się o niej Pneumatofora tj. „Niosąca Ducha Świętego” – to określenie pochodzące z Kościoła prawosławnego zwraca uwagę na szczególną więź pomiędzy momentem Wcielenia Słowa a momentem narodzin Chrystusa. Sam moment Zwiastowania nazywany jest często „Małą Pięćdziesiątnicą”. Maryja stała się Matką Chrystusa, całkowicie zawierzając Bogu. Jako przedstawicielka nowego Ludu Wybranego – Kościoła, Maryja jest obecna wśród uczniów Chrystusa i razem z nimi oczekuje na dary Jego Ducha.

Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater” ideę pośrednictwa Ducha Świętego złączył z ideą macierzyńskiego pośrednictwa Maryi: „W ten sposób Maryja, obecna w tajemnicy Chrystusa jako Matka, staje się – z woli Syna i za sprawą Ducha Świętego – obecna w tajemnicy Kościoła”. Obecność Maryi i Jej rola w tajemnicy Wcielenia oraz w tajemnicy Kościoła dokonały się dzięki działaniu Ducha Świętego oraz dzięki otwartości Maryi na to działanie.

Maryja jest ikoną, typem i wzorem Kościoła, dlatego jako członkowie wspólnoty chcemy być szczególnie otwarci na inspiracje i działanie Ducha Świętego „Tak jak Maryja”. Chcemy jako „Szkoła Modlitwy” być w „Szkole Maryi”, by uczyć się od Niej pokory, posłuszeństwa wiary, służby.

Porządek spotkania

SPOTKANIA w czwartki
EUCHARYSTIA – godz. 18.00
SALKA nr 4
CZAS spotkania 19.00-21.00

„Szkoła Modlitwy” od początku swojego istnienia (6.02.1996) została włączona poprzez modlitwę i ewangelizację w Ruch dla Lepszego Świata, realizowany w naszej parafii. Na każdym spotkaniu modlimy się więc w intencjach obejmujących działania związane z programem Nowego Obrazu Parafii.

  1. Koronka do Miłosierdzia Bożego – tę formę modlitwy wprowadziliśmy we wrześniu 2002 r. Tego roku Jan Paweł II w Łagiewnikach konsekrując nową świątynię zawierzył Bożemu Miłosierdziu cały świat. Za przykładem Ojca świętego chcemy na każdym spotkaniu wypraszać łaski dla wspólnoty, kościoła lokalnego, dla Polski i świata.
  2. Celebracja Słowa Bożego – przed rozpoczęciem modlitwy równoczesnej odczytujemy wybrany fragment Pisma Świętego z Liturgii Słowa na dany dzień. Naszą modlitwę budujemy na tym słowie, które Pan do nas kieruje.
  3. Modlitwa równoczesna – modlimy się do Boga indywidualnie, własnymi słowami i posługując się darem języków. Modląc się wypowiadamy na ogół poszczególne słowa modlitwy półgłosem, tak by stojący obok słyszeli treść modlitwy. Przy tej formie modlitwy nie ma głosu, który w niej dominuje. Poszczególne indywidualne głosy zlewają się ze sobą, stając się częścią modlitwy całej wspólnoty. Ta forma modlitwy pozwala na „zbiorową modlitwę osobistą”. Modląc się we wspólnocie winniśmy jedno ucho mieć skierowane na Boga, a drugie na naszych braci.
    Wysławianie Boga – Modlitwa uwielbienia. Głosimy chwałę Boga, wyrażamy swój zachwyt dla Niego i tego co On dla nas czyni. Jest to modlitwa pełna radości, „wrzawa” ku chwale Pana. Towarzyszyć jej mogą: gest podniesionych rąk, taniec, muzyka.
    Modlitwa prośby – W modlitwie równoczesnej zapraszamy Ducha świętego, powierzając Mu nas samych, całą wspólnotę, wspólnotę Kościoła lokalnego, powierzone nam intencje modlitewne itd. Jest to czas wypraszania łask.
    Oddawanie czci Bogu – Czas ciszy podczas którego okazujemy wewnętrznie swe uznanie dla Boga, poddajemy się Jego miłości. Potrzebne jest głębokie skupienie. Milczenie uważa się za przestrzeń przepełnioną obecnością Ducha Świętego tak samo mocno, jak i inne momenty spotkania.
    Modlitwa w ciszy – Jest to rwanie w milczeniu, pełnym zachwytu i uwielbienia, w obecności Bożego Majestatu. Cisza ta jest przepełniona obecnością Pana. Następuje spontaniczny śpiew w językach, który często jest nośnikiem słowa proroczego. Czas ciszy występuje również po odczytaniu Słowa Bożego lub po proroctwie, by słowo Pana mogło przeniknąć do serc zebranych, aby każdy mógł rozważyć je osobiście i przyjąć.
    Słuchanie Ducha Św. w głębi naszych serc – Często w tych momentach ciszy pojawiają się w nas jakieś słowa, obrazy, przypominają jakieś fragmenty Pisma Świętego. Wszystkie te natchnienia mogą być znakiem, że Bóg chce nam coś przekazać. Jeśli te natchnienia przychodzą w pokoju, jeśli nas nie zniewalają, to wtedy mamy ufność, że pochodzą od Boga. Decydując się na ich wypowiedzenie, trzeba poczekać na moment najbardziej odpowiedni. Bóg zawsze działa uwzględniając naszą wolność, z łagodnością i w pokoju. Trzeba czekać cierpliwie na czas, w którym można będzie się podzielić, modląc o ukazanie tego czasu i o potwierdzenie natchnienia. Jeśli grupa jest liczniejsza niż kilka osób, trzeba poddać to, co chcemy wypowiedzieć pod osąd osoby prowadzącej spotkanie (kapłan, lider).
    Modlitwa spontaniczna – Jedna osoba głośno wypowiada modlitwę, podczas gdy inni słuchają i potem przyłączają się do modlitwy przez aklamację np. Dziękujemy Ci Panie; Prosimy Cię Panie, Przepraszamy... itp.) – treścią takiej modlitwy jest uwielbienie, dziękczynienie, prośba czy przeproszenie Boga. Podczas tej modlitwy mogą być wypowiadane kolejno wezwania albo fragmenty biblijne. Jeśli powstaje ze szczególnej inspiracji Ducha Świętego – może być formą prorokowania.
    Zawierzenie Maryi – Na zakończenie modlitwy zawierzamy wszystkie intencje Maryi, Matce Kościoła.
  4. Grupy dzielenia – Spotkanie w grupkach trwa ok. 30 min. Dzielimy się na cztery grupy, które prowadzą wybrani Animatorzy. Na tym spotkaniu dzielimy się Słowem Bożym, poprzez które Bóg przemawiał do nas podczas ostatniego tygodnia. (Uczestnictwo we wspólnocie zobowiązuje nas do codziennej lektury Pisma Świętego).
  5. Konferencja – W roku Wielkiego Jubileuszu podjęliśmy wędrówkę przez karty Pisma Świętego, zapoznając się z przesłaniem kolejnych ksiąg, ich zapowiedzią i wypełnieniem w Nowym Testamencie oraz odniesieniem do naszego życia. Tematem konferencji jest również nauczanie Kościoła oraz katechezy dotyczące duchowości wspólnoty (I czwartek miesiąca – po Adoracji Najświętszego Sakramentu).
  6. Świadectwa – Podczas spotkań jest czas na dzielenie się świadectwem życia.
  7. Modlitwa wstawiennicza – Jeśli jest taka potrzeba, wspólnota posługuje modlitwą wstawienniczą wobec proszących o nią.
  8. Służba – Zadania, służby, które podejmujemy w danym tygodniu.
    • Oprawa liturgiczna Mszy świętych (niedziela godz. 18.00)
    • Oprawa liturgiczna czwartkowych Mszy Świętych
    • Dziesiątek różańca w intencji wspólnoty
    • Modlitwa w określonej intencji
    • Inne wynikające z bieżących potrzeb Kościoła.
  9. Modlitwa końcowa – Spotkanie kończymy rachunkiem sumienia poprowadzonym przez kapłana, błogosławieństwem kapłańskim oraz Apelem Jasnogórskim lub inną pieśnią Maryjną.

Modlitwa św. Bernarda – Zawierzenie Maryi
Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie o Panno nad Pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen.

Dzisiaj jest

poniedziałek,
18 grudnia 2017

(352. dzień roku)

Czytania na dziś

Biblia Audio i Tekst

Włącz się w różaniec

FMM w parafii

PGP

Biblioteka parafialna

Pismo parafialne

Akademia Młodzieżowa

LSO

Papież na Facebooku

Kościół prześladowany

Nie bądź obojętny!

http://www.citizengo.org/pl

Akcja Rodzina Rodzinie